Vila recatada e antiga, situada na margem esquerda do rio Lima, no meio de um belo quadro rústico e monanhês.
HISTÓRIA - O topónimo de Ponte da Barca só aparece no séc. XV, nuca carta de D. Afonso V dirigda aos homens bons desse julgado. Antes era conhecida pelo nome de Tera da Nóbrega (ou Anobrega), que ficava sobranceia ao vale. Tradicionalmente o lugar era de reconhecida nomeada itinerárias, por estar no cruzamento da via dos peregrinos de Braga a Santiago e da Ribeira de Lima a Orense, por Lindoso. Esta última foi a via que a rainha de Castela, D. Urrava, seguiu, com o seu exército, após o cerco do Castelo de Lanhoso, suspenso pela imprevista retirada de D. Gelmires, bispo de Santiago.